Zakończył się trzeci, ostatni już sezon zbierania danych, które posłużą do stworzenia modelu optymalnego siedliska dla wodniczki. Prace trwały cały czerwiec i objęły swoim zasięgiem nie tylko Biebrzański Park Narodowy, jak w ubiegłym roku, ale także torfowiska niskie w okolicach Chełma. W dwóch zespołach wolontariuszy znalazły się po raz kolejny Agata Nowogrodzka i Ania Wiśniewska oraz nowi pasjonaci przyrody Aleksandra Malinowska, Michalina Mikłos i Mike Trubridge z Wielkiej Brytanii.
W oparciu o wyniki liczeń wodniczki (zarówno te z poprzednich lat jak i z bieżącego sezonu) wyznaczone zostały kilometrowe transekty, na których wolontariusze zbierali informacje o siedlisku tego niezwykłego ptaka – ważne były między innymi wysokość poziomu wody, struktura i skład gatunkowy roślinności oraz jej wysokość.
Całości dopełnią dane o pokarmie wodniczki, czyli drobnych owadach, chwytanych niemal już kultowym czerpakiem oraz za pomocą zostawianych na kilka dni na bagnie tzw. piłek, czyli żółtych misek–pułapek. Gatunki owadów poznamy po analizach laboratoryjnych, a wszystkie zbierane przez wolontariuszy w pocie czoła dane posłużą do stworzenia modelu optymalnego siedliska dla wodniczki.
I choć pogoda w tym roku była całkowicie nieprzewidywalna i często krzyżowała plany, to jednak można śmiało powiedzieć, że prace terenowe zakończyły się dużym sukcesem, za co wszystkim, którzy pracowali ciężko pomimo kontuzji, owadów i ogromu wody –tej lejącej się z nieba i tej pod nogami – serdeczne dzięki !!!
Ania Wiśniewska
